Home Persoonlijke ontwikkeling De druk van het ‘moeten’ presteren

De druk van het ‘moeten’ presteren

16 juni 2017

Twee weken geleden had ik de griep te pakken. Het was de eerste keer sinds ik voor mezelf was begonnen dat ik zo ziek was dat ik niets kon doen. Mijn werk bleef maar doorgaan en harde deadlines moesten gehaald worden. Of althans: dat vond ik zelf. En natuurlijk had ik nog mijn blog en mijn YouTube-kanaal. De griep zette mij aan het denken (aangezien ik toch niets anders kon). Over het halen van doelen, de druk van het altijd maar moeten presteren en leerde mij tevens een klein – maar zeer belangrijk – lesje.

Als moeten je leven overneemt 

Zolang ik mij kan herinneren ben ik altijd al erg ambitieus geweest. Voorheen kwam dit tot uiting bij mijn werkgever. Ik wilde een hogere functie, meer salaris en maar blijven groeien.  Het leek nooit genoeg. Toch kwam er een moment waarop ik twijfelde – voornamelijk door het herseninfarct van mijn moeder – of dit het wel was. In die periode kwam ik erachter dat ik het verkeerde doel nastreefde en ging op zoek naar mezelf. Ik nam ontslag bij mijn werkgever en begon voor mezelf. Als tekstschrijver.

Natuurlijk wilde ik het de eerste maanden zo goed mogelijk doen. Dagen en nachten zat ik achter de computer. Acquisitie? Ik draaide mijn hand er niet voor om. Netwerken? Ik vond het niet altijd leuk (of makkelijk), maar ik wist dat het moest gebeuren. Ik was zo bezig met groeien en doorgaan. Het voelde goed. Het voelde makkelijk. Ik had er plezier in. En daarom bleef ik doorgaan. Ik had mezelf immers doelen gesteld en die doelen ‘moesten’ gehaald worden. Anders had ik – voor mezelf – gefaald.

Oja: en daarnaast moest ik dus een goede vriendin zijn, social met vrienden doen, het huis hebben schoongemaakt, gezond koken elke dag (en zo vers mogelijk) en ergens nog sporten. Uiteindelijk moest ik dus veel. Er zat overal zo’n druk achter. Want – hebben we hem weer -: wat als ik zou falen?

Over het laten vallen van sommige ballen

Die druk heb ik de afgelopen maanden echt wel ervaren als ik eerlijk naar mezelf ben. Natuurlijk niet altijd negatief. Het heeft er immers voor gezorgd dat ik nu een goedlopend bedrijf heb en dat ik dagelijks doe wat ik leuk vind. Maar aan de andere kant heeft het mij ook onrustiger gemaakt. Het heeft ervoor gezorgd dat ik niet meer zo snel kon genieten van de kleine dingen en altijd maar bleef kijken naar wat er ‘moest’ gebeuren.

Altijd maar doelen nastreef. Dat ben ik. En hoewel het hebben van doelen juist heel goed is, is het belangrijk om keuzes te maken. Je kunt immers niet alles. Of zoals Aranka het zo mooi zegt in haar interview: “je schiet onwijs tekort als je alles tegelijk probeert te doen“.  En dat is ook zo. Als ik namelijk naar mijn eigen leven kijk, zijn er wel een paar dingen waar ik de bal wel heb laten vallen. Zo eet en sport ik niet meer zo consequent als ik zou willen (waardoor ik iets ben aangekomen) en slaap ik veel te weinig. Ook besteed ik nog weleens veel te veel tijd achter mijn laptop in plaats van met mijn vriend. Dan ben ik trouwens over mijn ontspanning en me-time nog niet begonnen haha.

Yup: die ballen zijn dus zeker gevallen. En weet je? Dat is helemaal niet erg. Soms is het juist goed. Om even stil te staan en te realiseren dat het zo niet werkt. Kan ook wel een hele fijne gedachte zijn hoor.

prioriteiten stellen

Een belangrijke les van de griep

Dus daar zat ik dan. Ziek. Moe. En gefrustreerd, althans de eerste dag. De tweede dag was ik chagrijnig: vooral vanwege mijn griep, maar ook omdat ik nog steeds niets kon doen. De derde dag was ik vooral boos en kroop ik lekker in mijn slachtofferrol. Waarom moest mij dit overkomen? Ik wist dan ook zeker dat ik ging mislukken in alles. Misschien was ik al wel een grote mislukkeling. Maar op de vierde dag gebeurde er iets wonderbaarlijks. Ik liet al mijn gedachten los, keek overdag Netflix (wat ik echt nooit doe) en voelde mij daar niet schuldig over.  De druk viel van mij af. Ik genoot, beleefde er plezier aan en was totaal niet streng voor mezelf.

De griep leerde mij dat het helemaal niet erg is om af en toe niets te doen. Om die druk van het altijd maar moeten presteren gewoon lekker los te laten en te genieten van stomme dingen. Ik kreeg ruimte. Voor andere ideeën, andere doelen en andere wensen (waar later meer over). Ik maakte hele harde keuzes, want alles doen zat – en zit- er niet meer in. Het was bevrijdend!

Terwijl ik mijn neus snoot en nog eens een hoestaanval kreeg begon ik te lachen. Het leven geeft je immers echt wat je nodig hebt om te groeien. En in mijn geval was dat dus een flinke griep.

Ervaar jij ook altijd de druk van het presteren? En hoe maak jij jezelf daar los van? 

Dit vind je misschien ook leuk

10 reacties

Sophie 16 juni 2017 at 22:52

Heel mooi geschreven Deis!! Je hebt mij ook zo onwijs op weg geholpen vorige week. #gratefull. Elke ervaring lanceert een nieuwe “rocket of desire”. Enjoy the ride!! Misschien toch mijn ebook even aanvragen ☺️☺️ Al twijfel ik er niet aan dat je het allemaal al weet, maar nog een keer op een andere manier lezen/horen kan zo verhelderend zijn. Ik hoop dat ik je net zo kan inspireren als jij mij 😘

Reply
Fleur 17 juni 2017 at 11:52

Heel herkenbaar. Heb er ook last van en ben bij een leefstijlcoach geweest. Zij zei ook dat ik minder van mijzelf moet willen moeten, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan

Reply
Judith 17 juni 2017 at 13:04

Erg herkenbaar, ik krijg dan mega hoofdpijn aanvallen dat ik werkelijk alleen op de bank kan liggen

Reply
Nicole Orriëns 17 juni 2017 at 13:09

Stiekem verlang ik er soms wel eens naar om een griepje te krijgen, zodat ik even niet meer ‘hoef’. Dus ja, ik herken die druk wel : (

Reply
MC Kleuver 17 juni 2017 at 13:28

Wat een mooie quote in je artikel. En vooral mooi is, is dat het ook klopt. Ik ervaar het als: sorry, vergeten. Volgende keer beter!

Reply
Kreanimo 17 juni 2017 at 19:33

Ja, dat moeten presteren en dat gevoel… meestal krijg ik dan een aanval van migraine.
Weet je dat zelfs mijn diëtiste me hierop wees: dat ik gewoon te veel in één keer wilde en dat zoiets niet werkt!

Reply
Mieke | mieksmind 18 juni 2017 at 15:07

Dat moeten presteren is denk ik heel persoonlijk, de een heeft het meer dan de ander. Ik heb dat niet zo maar meer van dit en dit en dit moet nog gebeuren

Reply
Evelyne 18 juni 2017 at 20:21

Ik ervaar ook een zekere druk, maar dan op het werkgebied. Ik werk in een rusthuis en daar ligt de werkdruk tegenwoordig hoog. Hoe graag ik die mensen ook zie, ik voel mij langzaam aan onderuit gaan onder die druk. Er worden ons ook steeds meer taken opgelegd die eigenlijk totaal niet tot je takenpakket hoeft te horen, maar je moet ze toch dagelijks trotseren. Dit is helaas de maatschappij.. Wanneer je voor jezelf werkt, zoals jij, zou ik waarschijnlijk ook wel een soort druk voelen, maar anders dan de werkdruk die ik nu voel.

Reply
Miryam 20 juni 2017 at 09:39

Herkenbaar, ik zie t bij mezelf en ook bij vrouwen om me heen. Ik denk dat het waar is, je kunt niet alle ballen hoog houden. Zo zie je waar Eem griepje al niet goed voor is.

Reply
Cassandra 20 juni 2017 at 12:18

Ik kan mij heel erg vinden in die druk om te presteren. Het is hier ook altijd doorgaan, doorgaan en nog eens doorgaan. Soms tot ik er zelf bij neerval. Handig? Nee, totaal niet. Maar krijg het niet uit mijn systeem ofzo

Reply

Laat een reactie achter